De derde persoon

Esther de Vries en Jop Horst in atelier

juni2011 044 juni2011 048
Innerlijke portretten zo worden ze genoemd. De geschilderde portretten van Esther de Vries en Jop Horst. Twee totaal verschillende type kunstenaars. Wat een ander een perfect portret vindt werd voor Esther de Vries steeds meer verstarring, voelde ze zich steeds meer opgesloten binnen de grenzen van de wensen van het publiek. Daarom schildert ze samen met Jop Horst die als geen ander materialen tot speeltuig kan laten leven.

Want hóe laat je die lijn los, die daar toch hoort, bij de neus, de lippen. Gewoon een kleur er dwars doorheen, vegen, strijken en niet denken, ó maar dat is fout, want niets is fout.
En gek, een foute lijn of veeg gaat ergens heen, een richting, een portret met een rare, een droevige, een gemene, een spottende, een lelijke of een gullachende smoel. De derde persoon ontstaat, de persoon die op de rand van een tafel zit, vervaagt en weer verschijnt en arrogant zijn nagels vijlt, of onuitstaanbaar charmant een haarlok naar achteren strijkt.

En steeds is er het gevaar van sturen, herhalen, veiligheid, als je iets doet volgens een maniertje, als je bang bent kapot te maken wat ontstaat. Zodat soms ruwweg over een portret heen wordt geschilderd. Dan verdwijnt een mooi maniertjesportret achter nieuwe streken. Grof, onverbiddelijk, het moet ruwer, puurder, echter. En net zolang wordt er overheen geschilderd, terwijl de man op de rand van de tafel achteloos zijn dunne sigaretten rookt en kijkt, tot het er is, een derde persoon. Hij blaast met getuite lippen rook, verwarring, mist en onduidelijkheid, hij eist compromisloos gezwoeg.


tekst: Diana de Vries

 

Reuzendoders

Harke Kazemier stuurde me krantenknipsels over het kunstenaarsinitiatief de Reuzendoders waar hij en Jop aan meededen. Hij schreef:

Via facebook kwam ik een berichtje tegen over de website voor/over Jop.
In 1989 ontstond de kunstenaarsgroep “reuzendoders”, later Giant Killers. Dit was een los/vast groepje elkaar kennende jonge kunstenaars, die onder die verzamelnaam tussen 1989 en 1993 een aantal tentoonstellingen hebben georganiseerd. De initiatiefnemers van de groep waren, voor zover ik het weet, Gordon Ecles, Douwe Jan Wiersma en Joris Baudoin. De groep was wisselend van samenstelling.

In maart 1990 maakten we een tentoonstelling in Hengelo als opmaat naar een grotere tentoonstelling in Glasgow. In Hengelo maakte Jop, voor zover ik me kan herinneren, een installatie samen met Douwe en Joris. Jop had een draaiende projector waarop hij een filmloopje afspeelde van een langzaam lopende neushoorn. De projector stond temidden van een modelspoorbaan die over verschillenden voorwerpen en de snaren van een aantal elektrische gitaren liep en zo de begeleidende geluiden maakte.

(twee maal op afbeeldingen klikken voor vergroting)

reuzendoder krant1 reuzendoder twee foto's reuzendoderkrant2