De Derde Persoon

Jop Horst en Esther de Vries in atelier

juni2011 044
juni2011 048
Persbericht Diana de Vries:

Innerlijke portretten zo worden ze genoemd. De geschilderde portretten van Jop Horst en Esther de Vries.
De kitscherige portretten, de opdrachten, het streven naar perfectie werd voor Esther de Vries steeds meer een beperking. Ze voelde zich steeds meer gevangen binnen de grenzen van de wensen van het publiek. Daarom begon ze met Jop Horst te schilderen die als geen ander materialen tot speeltuig kon laten leven.

Want hóe laat je die lijn los, die daar toch hoort, bij de neus, de lippen. Gewoon een kleur er dwars doorheen, vegen, strijken en niet denken, ó maar dat is fout, want niets is fout.
En gek, een foute lijn of veeg gaat ergens heen, een richting, een portret met een rare, een droevige, een gemene, een spottende, een lelijke of een gullachende smoel. De derde persoon ontstaat, de persoon die op de rand van een tafel zit, vervaagt en weer verschijnt en arrogant zijn nagels vijlt, of onuitstaanbaar charmant een haarlok naar achteren strijkt.

En steeds is er het gevaar van sturen, herhalen, veiligheid, als je iets doet volgens een maniertje, als je bang bent kapot te maken wat ontstaat. Zodat soms ruwweg over een portret heen wordt geschilderd. Dan verdwijnt een mooi maniertjesportret achter nieuwe streken. Grof, onverbiddelijk, het moet ruwer, puurder, echter. En net zolang wordt er overheen geschilderd, terwijl de man op de rand van de tafel achteloos zijn dunne sigaretten rookt en kijkt, tot het er is, een derde persoon. Hij blaast met getuite lippen rook, verwarring, mist en onduidelijkheid, hij eist compromisloos gezwoeg.

boven atelier Kerkstraat Hengelo
onder expositie Takelruimte in Enschede 2012


De Derde Persoon is een kunstinitiatief van Jop Horst en Esther de Vries. Het werk in de atelierboerderij aan de IJsbaanweg is experimenteler dan de andere derde persoon portretten. Ook hier is het zoeken naar een vorm. Door het maken van structuur wordt geprobeerd de platheid te doorbreken. Gebruikt worden verfresten, afvalverf in blikken en potten, opgehaald van een afvalverwerkingsbedrijf.

Opname in 2009 in een atelierboerderij aan de IJsbaanweg in Hengelo:
De Derde Persoon 

 

Reuzendoders

Harke Kazemier stuurde me krantenknipsels over het kunstenaarsinitiatief de Reuzendoders waar hij en Jop aan meededen. Hij schreef:

Via facebook kwam ik een berichtje tegen over de website voor/over Jop.
In 1989 ontstond de kunstenaarsgroep “reuzendoders”, later Giant Killers. Dit was een los/vast groepje elkaar kennende jonge kunstenaars, die onder die verzamelnaam tussen 1989 en 1993 een aantal tentoonstellingen hebben georganiseerd. De initiatiefnemers van de groep waren, voor zover ik het weet, Gordon Ecles, Douwe Jan Wiersma en Joris Baudoin. De groep was wisselend van samenstelling.

In maart 1990 maakten we een tentoonstelling in Hengelo als opmaat naar een grotere tentoonstelling in Glasgow. In Hengelo maakte Jop, voor zover ik me kan herinneren, een installatie samen met Douwe en Joris. Jop had een draaiende projector waarop hij een filmloopje afspeelde van een langzaam lopende neushoorn. De projector stond temidden van een modelspoorbaan die over verschillenden voorwerpen en de snaren van een aantal elektrische gitaren liep en zo de begeleidende geluiden maakte.

(twee maal op afbeeldingen klikken voor vergroting)

reuzendoder krant1 reuzendoder twee foto's reuzendoderkrant2